1. Powstanie i rozwój Technikum Mechaniczno - Kuźniczego w Ustroniu
2. Warsztat szkolny

Ważniejsze daty dotyczące historii
Technikum Mechanicznego w Ustroniu

Powstanie szkolnictwa zawodowego wiąże się z rozwojem hutnictwa i kuźnictwa.
1772 - powstanie huty żelaza w Ustroniu
1938 - powołano Publiczną Dokształcającą Szkołę Zawodową
1947 - szkołę przemianowano na trzyletnie Gimnazjum Przemysłowe (później Mechaniczne)
1950 - otwarto czteroletnie Technikum Kuźnicze i dwuletnią Zasadniczą Szkołę Zawodową w nowym budynku
            przy ul. 3 Maja 15

Obecnie szkoła dysponuje

Powstanie i rozwój Technikum Mechaniczno - Kuźniczego

      Dynamiczny rozwój przemysłu motoryzacyjnego przyniósł zapotrzebowanie na odkuwki. Ustroń był wtedy największym ośrodkiem kuźniczym w kraju i tu zrodziła się potrzeba kształcenia kuźników przemysłowych. Najbardziej brakowało technologów. Szkoły zawodowe (gimnazjum i przemysłowa) nie kształciły w tej specjalności, nie było opracowanego programu nauczania kuźnictwa.
      Kierownictwo Kuźni Ustroń czyniło starania o otwarcie technikum o specjalności kuźniczej, powołano komisje do opracowania założeń dydaktyczno - wychowawczych technikum kuźniczego. Komisji przewodniczył dyrektor szkoły mgr. A. Waszek. W pracach uczestniczyli przedstawiciele zakładu:
      Szkołę reprezentowali:

      Komisja opracowała projekt programu nauczania dla poszczególnych przedmiotów, dyrekcja gimnazjum wysłała przygotowane materiały do Centralnego Urzędu Szkolnictwa Zawodowego w Warszawie z prośbą o zatwierdzenie.
      Centralne władze oświaty zawodowej uznały wniosek za zasadny i zezwoliły na otwarcie l września 1950 pierwszej klasy pełnej szkoły średniej zawodowej czteroletniego technikum kuźniczego.
      Tak z potrzeb i bogatego doświadczenia miejscowego przemysłu, ze skromnym początków (od Szkoły Fabrycznej poczynając przez gimnazjum i szkołę przemysłową) powstała w Ustroniu szkoła zawodowa, jedyna o tej specjalności w Polsce na poziomie szkolnictwa średniego.
      Nowo otwarte technikum otrzymało własny budynek przy ulicy l Maja 12 (obecnie 3 Maja 15), bo już w 1947 roku przystąpiono do adaptacji jednego z obiektów fabrycznych (dawnej huty i odlewni) na cele szkolne. Znalazły w nim siedzibę także ostatnie roczniki Szkoły Przemysłowej i Gimnazjum Przemysłowego, później Szkoła Zawodowa.
      l IX 1950 roku na podstawie egzaminu wstępnego przyjęto do pierwszej klasy Technikum Mechaniczno - Kuźniczego Ministerstwa Przemysłu Ciężkiego na wydział kuźniczy (tak brzmiała pełna nazwa nowo otwartej szkoły) 50 absolwentów szkół podstawowych. Spośród tego grona szkołę ukończyło w czerwcu 1954 roku z tytułem technika - hutnika 25 pierwszych absolwentów 4 - letniego Technikum Mechaniczno - Kuźniczego.
      Równolegle została otwarta pierwsza klasa Państwowego Liceum Mechanicznego dla dorosłych drugiego stopnia, w której podjęli naukę absolwenci Szkoły Przemysłowej i Gimnazjum Przemysłowego. Była to szkoła dla pracujących; zajęcia odbywały się w godzinach popołudniowych. W drugim roku nauki szkołę przemianowano na Technikum Mechaniczno - Kuźnicze dla Pracujących Ministerstwa Przemysłu Maszynowego.
      W kolejnym roku szkolnym (1952/53) ponownie uruchomiono dwie pierwsze klasy dla absolwentów szkoły powszechnej, obie o kierunku kuźniczym, klasę czwartą - dzienną Technikum Mechaniczno - Kuźniczego dla absolwentów gimnazjum oraz trzecią klasę technikum wieczorowego (Technikum Mechaniczno - Kuźniczego dla Pracujących), głównie dla pracowników Kuźni - Ustroń.
      Ostatni rocznik czteroletniego technikum zdał maturę w czerwcu 1959 roku. Po raz ostatni Przewodniczył wtedy komisji egzaminacyjnej mgr inż.Jan Jarocki - dyrektor Zakładu opiekuńczego (Kuźni - Ustroń).
      W związku z przedłużeniem nauki w średnich szkołach zawodowych pierwsi absolwenci pięcioletniego technikum złożyli egzamin dojrzałości wiosną 1961 roku. Od tej pory przewodniczącymi komisji egzaminacyjnych byli dyrektorzy szkoły. Wtedy też Minister Przemysłu Ciężkiego przekazał szkoły zawodowe w Ustroniu pod bezpośredni zarząd Zjednoczenia Przemysłu Motoryzacyjnego w Warszawie.
      Kolejną zmianę w nazwie szkoły z Technikum Mechaniczno - Kuźniczego Ministerstwa Przemysłu Ciężkiego na Technikum Mechaniczne Ministerstwa Przemysłu Maszynowego przyniósł rok 1968.
      W roku szkolnym 1975/76 po raz pierwszy otwarto klasę o specjalności: obróbka skrawaniem, obok tradycyjnej już obróbki plastycznej. Przez następne lata aż do roku 1982/83, rozpoczynały naukę dwie pierwsze klasy, jedna o specjalności: obróbka plastyczna, druga: obróbka skrawaniem. Lata następne przyniosły ze sobą większe zróżnicowanie ilościowe i jakościowe, bo już w roku 1983/84 otwarto tylko jedną pierwszą klasę technikum dziennego z podziałem na specjalności (obróbka plastyczna i obróbka skrawaniem), analogicznie rzecz miała się w następnych dwu latach. W roku szkolnym1986/87 ponownie udało się przeprowadzić nabór do dwu pierwszych klas, jedna była o kierunku obróbki plastycznej, drugą podzielono na dwie specjalności, bo obok obróbki skrawaniem wprowadzono po raz pierwszy specjalność: metrologia warsztatowa.
Ta sytuacja trwała do roku 1989/90.
      Utrwalił się zwyczaj, że klasy "a" łączyły dwie specjalności: obróbkę skrawaniem i metrologie warsztatową, klasy "b" kontynuowały profil obróbki plastycznej. Wtedy też w szkole pojawiła się liczniejsza grupa dziewcząt, które chętnie wybierały metrologię warsztatową. Klasy o tradycyjnych specjalnościach były zdecydowanie męskie, dziewczęta zdarzały się w nich sporadycznie.
      W roku szkolnym 1990/91 oraz 1991/92 otwarto po jednej klasie łączącej wszystkie trzy specjalności. W latach następnych utrwalił się ciąg pojedynczych klas pierwszych o specjalności obróbka plastyczna i obróbka skrawaniem. Stan ten trwa nadal. Wyjątek stanowią roczniki 1996/97 i 1997/98, kiedy liczny nabór pozwolił na otwarcie dwu klas równoległych, każdą o innej specjalności.
      Grupa ostatnich absolwentów metrologii warsztatowej ukończyła szkołę w maju 1996 roku. Od kilku lat daje się zauważyć u młodzieży większe zainteresowanie liceami ogólnokształcącymi i szkołą zawodową.
      Do klasy pierwszej zgłosiło się 76 chętnych, więc otwarto dwie pierwsze klasy, w następnym roku także, ale już w drugim roku klasy połączono, zdarzyło się to kilkakrotnie w latach następnych, bo ruch osobowy w pierwszych klasach technikum wieczorowego był duży.
      Tak ukształtował się kilkuletni ciąg pojedynczych klas TM dla Pracujących. W roku szkolnym 1973/74 przedłużono naukę o pół roku i trzy kolejne roczniki kończyły naukę po trzech i pół latach, bo w roku 1976/77 powrócił cykl trzyletni.
      W tym samym roku technikum wieczorowe zostało przemianowane na: Technikum Mechaniczne dla Pracujących Zakładu Nr 3 w Ustroniu Fabryki Samochodów Małolitrażowych POLMO w Bielsku - Białej.
      Regularny ciąg pojedynczych klas zachował się przez następne sześć lat, do roku 1981/82. Wszyscy kończący szkołę do roku 1982 byli absolwentami o specjalności obróbka plastyczna. Wiosną 1983 roku po raz pierwszy opuścili szkołę technicy o specjalności obróbka skrawaniem. Tak pozostało do końca stopniowo wygasającego technikum wieczorowego. W latach 1983/84 i 1984/85 nie udało się otworzyć pierwszych klas, zgłosiła się mała ilość chętnych, zostali skierowani do Cieszyna. Po raz ostatni pierwszą klasę otwarto w roku szkolnym 1986/87. Rozpoczynający wtedy naukę ukończyli ją w maju 1989 roku jako ostatni absolwenci Technikum Mechanicznego dla Pracujących w Ustroniu.
      W minionym pięćdziesięcioleciu technikum dzienne ukończyło 2011 absolwentów, technikum wieczorowe 473.

W rozbiciu na specjalności przedstawia się to następująco:
      Częste zmiany nazwy szkoły, chciałoby się powiedzieć zbyt częste, oddają charakterystyczne dla naszej rzeczywistości zawirowania organizacyjno - administracyjne, ale, na szczęście, nie miały wpływu na to, co dla szkoły najistotniejsze: na proces dydaktyczno - wychowawczy.

Warsztat szkolny

Kształci praktycznie w zakresie:

Krótki opis warsztatu szkolnego

      Warsztat szkolny stanowi cześć budynku szkolnego. Jego łączna powierzchnia wynosi 1661m2. Na parterze znajdują się wydziały: kuźni, tokarek, frezarek, szlifierek oraz magazyn stali i rozdzielnia robót. Na piętrze mieści się wydział obróbki ręcznej, pracownia elektryczna oraz biura technologiczne i administracyjne.
      Większość urządzeń i obrabiarek Warsztat otrzymał z "Kuźni - Ustroń". Wiele urządzeń, przyrządów i narzędzi wykonali nauczyciele zawodu w ramach zajęć praktycznych. Najstarszy żyjący nauczyciel zawodu, Paweł Brózda, wykonał stoły ślusarskie, kowalskie i piec grzewczy na paliwo płynne.
      Przez cały okres działania warsztatu kierownicy i nauczyciele zawodu wraz z uczniami wzbogacali i modernizowali jego zaplecze. Pozostałą cześć urządzeń i kilka maszyn zakupiono z własnych środków przeznaczonych na inwestycje.

W chwili obecnej warsztat szkolny posiada:
Ponadto warsztat posiada następujący sprzęt:
      Stale wzbogacana jest pracownia elektryczna. Biura wyposażone są w 4 komputery połączone w jedną sieć. Łącznie warsztat posiada około 130 stanowisk do szkolenia praktycznego uczniów.

Warsztat kształcił i kształci uczniów Szkoły Zawodowej w zawodach:

      Uczniowie Technikum Mechanicznego zdobywają tu umiejętności w specjalnościach: obróbka skrawaniem i obróbka plastyczna. W poprzednich latach kształcono również w specjalności metrologia warsztatowa.
      W swojej historii prawie przez cały czas Warsztat Szkolny był i jest jednostką samodzielną, działającą jako gospodarstwo pomocnicze typu C, na własnym rozrachunku finansowym. Jedynie w latach 1972 - 1993 był wydziałem Fabryki Samochodów Małolitrażowych.
      Szkolenie uczniów oparte jest głównie na zamówieniach produkcyjnych zlecanych przez małe i duże zakłady produkcyjne, warsztaty rzemieślnicze, przedsiębiorstwa handlowe, sklepy oraz osoby prywatne.
      W związku z koniecznością realizacji programów nauczania oraz w związku z tym, że Warsztat jest jednostką samofinansującą się, bez żadnej dotacji, wykonywane prace są bardzo różnorodne i o różnym stopniu trudności.
      Warsztat Szkolny spełnia dwie podstawowe funkcje: dydaktyczno - wychowawczą i produkcyjną. Proces praktycznej nauki zawodu jest organizowany w warunkach produkcyjnych i polega na wykonywaniu prac, w wyniku których uczeń zdobywa umiejętności zawodowe. Nie wyklucza się również wykonywania pewnych prac mających charakter ćwiczeń szkoleniowych, które nie przynoszą korzyści finansowych; należą do nich: gięcie, prostowanie, lutowanie, gwintowanie, rozwiercanie i blacharstwo.
      Szkolenie młodzieży na Warsztacie odbywa się na dwie zmiany: w zawodzie elektromechanik uczniowie szkolą się na terenie Zakładów Kuźniczych w Ustroniu. Szkolenie realizowane jest w oparciu o plan dydaktyczno - wychowawczy, plan przejścia przez oddziały warsztatowe opracowane dla każdego zawodu i specjalności oraz plan pracy Komisji Nauczycieli Zawodu
      Zajęcia szkoleniowo - produkcyjne z uczniami prowadzą nauczyciele zawodu z długoletnią praktyką i odpowiednim przygotowaniem teoretycznym. Zagadnieniami związanymi z przygotowaniem dokumentacji konstrukcyjno - technologicznej, ekonomiczno - administracyjnej, wykonywaniem przyrządów i narzędzi, remontem maszyn, wydawaniem materiałów i narzędzi, pracami spawalniczymi, cięciem materiału, kontrolą techniczną oraz planowaniem, kalkulacją oraz rozdzielaniem robót zajmują się głównie pracownicy będący na etacie Warsztatu. Na bieżąco wykonywane są remonty maszyn i urządzeń, remonty pomieszczeń warsztatowych i urządzeń sanitarnych.

Warsztat Szkolny cały czas czyni starania, żeby modernizować i poprawiać warunki szkoleniowe.

Czyni to poprzez:

      W poszczególnych grupach zawodowych organizowane są wycieczki szkoleniowe do zakładów produkcyjnych, których celem jest pełna realizacja programu nauczania, zapoznanie się z nowoczesnymi narzędziami i obrabiarkami oraz właściwą organizacje cyklu technologiczno - produkcyjnego w dużych nowoczesnych zakładach, głównie z branży obróbki drewna, odlewnictwa, automatyki przemysłowej, obróbki plastycznej, cieplnej i wiórowej.
      Uczniowie naszych Warsztatów stale wykazują się dużymi umiejętnościami praktycznymi i teoretycznymi, zajmując czołowe miejsca w konkursach organizowanych dawniej na szczeblu zakładów Fabryki Samochodów Małolitrażowych - obecnie w konkursie "Sprawny w zawodzie" organizowanym na szczeblu Kuratorium. Największymi osiągnięciami w konkursach mogą się pochwalić uczniowie w zawodzie: tokarz, mechanik maszyn oraz elektromechanik.
      Jako jeden z nielicznych, Warsztat Szkolny w Ustroniu posiada niezbędne dla właściwej działalności szkoleniowej i produkcyjnej urządzenia i narzędzia oraz materiały. Zasadniczym problemem wszystkich warsztatów prowadzących działalność gospodarczą jest brak pieniędzy na stopniową modernizację parku maszynowego. W chwili obecnej istnieje konieczność zakupu kilku nowoczesnych maszyn sterowanych komputerowo z elementami automatyki w celu wprowadzenia w szkoleniu nowoczesnej światowej techniki.
      Warsztat prowadzi kształcenie głównie dla przemysłu maszynowego (metalowego), pamiętając o coraz szerszym profilu kształcenia zapewniającym absolwentowi szybsze zatrudnienie.
      Duży wkład we właściwą organizację pracy dydaktyczno - wychowawczej Warsztatu ma Komisja Nauczycieli Zawodu. Jej głównym zadaniem jest organizowanie zebrań szkoleniowych, omawianie i zatwierdzanie wspólnie z Komisją Przedmiotów Zawodowych zmian w programach nauczania. Komisja działająca zgodnie ze swoim planem pracy zaprasza do Warsztatu specjalistów z różnych dziedzin przemysłu, organizuje wycieczki szkoleniowe, dokonuje analizy ocen i frekwencji uczniów oraz przypomina o głównych zadaniach i obowiązkach nauczycieli zawodu.
      Mimo stale rosnących kosztów, ogromnej konkurencji i mniejszej liczby uczniów w ZST, Warsztat pracuje bez zadłużeń, wykazując corocznie niewielki zysk. Sprzedaż produkcji Warsztatu w latach 1995 - 1999 wynosiła analogicznie: 166 349 zł, 230 017 zł, 281 021 zł, 339 936 zł, 388 861 zł.
      Przyjęto w tym okresie 1071 zamówień produkcyjnych.

Nasz warsztat szkolny to: